دیروز خواهر شوهر اومد. وقتی‌ بسته‌های مامان و بابای عزیزم رو داد. احساس خوبی کردم در حالی‌ که حس خوبی هم نداشتم.یه گردنبند خوشگل و ظریف زمرّد بخاطر فارغ التحصیلیم و خیلی‌ چیزای دیگه که فقط یه پدر و مادر میدونن و مواظبن.احساس می‌کنم خیلی‌ بهم نزدیکن،خیلی‌... شاید متوجه نشید چی‌ میگم، احساس می‌کنم درونم رو پر کردند ولی‌ وقتی‌ می‌خوام بغلشون کنم یا بوشون کنم نیستن. هستن،همه جا هستن ولی‌ در اصل نیستن.

خدا باعث و بانی‌ این دوری هارو لعنت کنه

نمیدونم این ۲روز چرا اینقدر سرخوشم!!! هیچ چی‌ ناراحتم نمی‌کنه! بعد از شوکی که بهم وارد شد ۱روز تلفن زنگ زد که خواهر شوهر قراره بیاد ۱سال بمونه، با یک شادی زایدلوصفی کلمات ادا شد و ما توجیه شدیم در راستای در خدمتیم بانو!!یه ادونچر جدید !! هیجانش زیاده منتها، من اگه ادونچر نخوام کیو باید ببینم؟

پیوست: بدم نمیاد همون روز که اوشون تشریف میارن،ایشون (خودم) بلیط بگیرم برم ایران به مدت ۱سال!!!

هنوز نمیدونم کامپیوترم چه مرگشه که نمیتونم کامنت بذارم، از دنیای یه طرفه خسته شدم، دوستان اگه کسی‌ منو میخونه متأسفانه تا اطلاع ثانوی همینجا جواب کامنتاتونو میدم

یه روز خوب به نظرتون چه روزیه؟ اینکه با یه لبخند بیدار بشین از خواب خوبی که دیدین؟ یا وقتی‌ چشمتونو باز می‌کنین خدا رو شکر کنین که همه چیز فقط یه کابوس بوده و خدا رو شکر؟ یا اینکه بیخوابی به سرتون زده بوده و حالا با خودتون میگین " آخیش بالاخره روز شد!"

برای من یه روز خوب یعنی عشق رو حس کنم، تو مترو وقتی‌ یه آاقا جاشو به یه خانوم حامله میده، تو خیابون وقتی‌ دارم از یه رنگین کمان عکس میگیرم و ۲تا پیرزن بهم لبخند میزنند و میگن "خیلی‌ زیباست نه؟"، تو دانشگاه وقتی‌ میبینم استادم ۱روز تمام وقت گذاشته تا پروژه ی منو برسی‌ کنه و بتونه اشکالاتشو برطرف کنه، تو فروشگاه در حالی‌ که با ناراحتی‌ از خونه زدم بیرون و با دوچرخه اومدم و یهو میبینم وسط فروشگاه همسرم داره بهم لبخند میزانه و من با دهان باز نگاهش می‌کنم که " چجوری؟ آخه تو اینجا چی‌ کار میکنی‌؟"

کار طراحی‌ رستوران خیلی‌ خوب پیش میره ولی‌ زمان کمه، دارم یواش یواش به دیزاین کشتی‌ نزدیک میشم. ۳شنبه یه دعوای مفصل با دوست و همکلاسیم که یه دختر پرتغالیه داشتم،(البته الان فهمیده اشتباه قضاوت کرده) میگفت تو طرح سقف منو دزدیدی در حالی‌ که اصلا نمیدونست طرح من چی‌ هست! منم سفت ایستادم و جوابشو دادم البته فکر نمیکرد اینقدر زبون داشته باشم، بهش گفتم اگه تو ۲-۳ سال امدی تو این کار من ۱۰ ساله پس قوانینو میدونم که نباید از روی کار کسی‌ کپی کنم، وقتی‌ حرفامونو محترمانه ولی‌ کمی‌ با خشونت بهم گفتیم، ساکت شدیم، ۱ساعت بعدش برگشت گفت: قراره سوشی رو که یادت نرفته؟میای دیگه؟منم گفتم: معلومه،شک نکن

یعنی من عاشق اینجور رفتارم که رک حرفتو بگی‌ بعدشم لب ور نچینی. 

دلم برای اون موقع‌ها تنگ شده که همه دور هم جمع میشدیم و حتّی اگه برقا میرفت زن داییم روی میز نهار خوری ضرب می‌گرفت و آواز میخوندیم و میرقصیدیم و شیطنت میکردیم، بچه ی من هیچوقت این تجربه هارو با فامیل نخواهد داشت. 

صدقه سر ویروس جدید ۲کیلو وزن کم کردم شما هم میل دارید؟

نمیدونم چرا آدما اون کسی‌ که توی دوستی بی‌ معرفته و توهین میکنه و ارزشی برای دوستی قائل نیست رو بیشتر دوست دارند تا کسی‌ که بهشون احترام میذاره و معرفت به خرج میده!

هرچی‌ به آدما بیشتر توهین کنی‌ و بی‌ محلی کنی‌ بهشون عزیزتری!

قانون جنگله! با خارجی‌ جماعت کمتر یه همچین مشکلی‌ پیدا میکنی‌، هموطنامون تو این قانون خیلی‌ پیشرفته شدن